محمد پسر علی ملقب به باقر (زادروز سوم صفر سال ۵۷ هق - درگذشت سال ۱۱۴ هق) نام امام پنجم شیعیان است. کنیه وی «ابو جعفر» و القابش «باقرالعلوم»، «شاکر»، «صابر» و «هادی» بودهاست. مادر وی فاطمه دختر حسن مجتبی و پدرش علی بود و در مدینه متولد گشت. و در ۷ ذی الحجه سال ۱۱۴ ه ق درگذشت و وی در بقیع مدفون است. صادق، امام ششم شیعیان، حاصل ازدواج او با امفروه (از نوادگان یزدگرد سوم، پادشاه ایران ساسانی) میباشد.
دوران امامت[]
دوران امامت وی بر شیعیان از سال ۹۵ هق(روز درگذشت پدرش) آغاز و تا پایان عمر(۱۹ سال بعد) ادامه داشت.
فرزندان[]
برای محمد باقر هفت فرزند یاد کردهاند، پنج پسر و دو دختر:
۱ ـ جعفر بن محمد الصادق. (امام ششم شیعیان)
۲ ـ عبد الله بن محمد. او هم از ناحیه پدر و هم از ناحیه مادر با جعفر بن محمد الصادق متحد است. وی صاحب فضل و صلاح بوده که فردی از بنی امیه به او سم خورانید و او را کشت.
۳ ـ ابراهیم بن محمد، از ام حکیم.
۴ ـ عبید الله بن محمد، از ام حکیم.
۵ ـ علی بن محمد، ام ولد.
۶ ـ زینب بنت محمد، از ام ولد.
۷ ـ ام سلمه، از ام ولد.
برخی، تنها شش فرزند برای محمد باقر نام بردهاند و بر این باورند که وی فرزندی به نام عبید الله نداشتهاست.
گروهی دیگر گفتهاند که دو دختر نداشتهاست، بلکه زینب و ام سلمه در حقیقت دو نام برای یک دختر است.
پانویس[]
منابع[]
جستارهای وابسته[]
- اسلام
- تشیع
- امام
الگو:Wikireadr