برای دیگر کاربردهای هادی به صفحهٔ هادی (ابهامزدایی) مراجعه کنید.
علی بن محمد ملقب به هادی دهمین امام شیعیان بود.نام امام دهم، «علی» و کنیه آن حضرت «ابوالحسن ثالث» است («ابوالحسن ماضی» نیز گفته شدهاست). مشهورترین القاب ایشان «هادی» و «نقی» است. پدرش محمد تقی ملقب به جواد میباشد. درسال ۲۱۴ هجری در محلی به نام صربا در نزدیکی مدینه به دنیا آمد. او در زمان کشته شدن پدرش هفت ساله بود. مادر گرامی آن حضرت، «سمانه مغربیه» نام داشت که از زنان فاضله عصر خود بود و بسیار روزه مستحبی میگرفت.
امام هادی علیه السلام در وصف مادر گرامی خویش فرمودند: "مادرم آشنا به حق من و از اهل بهشت است. شیطان به او نزدیک نمیشود و آزار ستمگران به او نمیرسد و خداوند حافظ او است.
مدّت امامت آن حضرت ۳۳سال بود. سیاست علی بن محمد (هادی) ادامه همان سیاستی بود که از زمان موسی کاظم شروع شده بود. در دوره عباسیان و همزمان با معتصم، واثق، متوکل، منتصر، مستعین و معتز عباسی زندگی کرد. حدود بیست سال در مدینه زندگی کرد و سپس به اجبار خلیفه عباسی به سامرا تبعید شد و همانجادر سن چهل سالگی به دستور خلیفه کشته شد.متوکّل (دهمین خلیفه عبّاسی) آن حضرت را به وسیله «یحیی بن هرثمة بن اعین» از مدینه به شهر «سامرا» احضارکرد و آن حضرت در سامرا سکونت نمود تا به شهادت رسید. قبر او در همان مکان میباشد. از علی بن محمد دعای جامعه کبیره به جای ماندهاست.
از آنجا که ایشان و فرزندشان امام حسن عسکری - علیهماالسلام- در محلهای از سامرا به نام «عسکر» (یعنی لشکر و سپاه) سکونت داشتند (و در حقیقت تحت نظر بودند)، به آن دو بزرگوار لقب «عسکری» نیز داده بودند.
منابع[]
- امام هادی، دانشنامه رشد
- دانشنامه امام هادی، پایگاه حوزه
جستارهای وابسته[]
- اسلام
- تشیع
- امامت
الگو:Wikireadr